Greyshark

No ale znając dotychczasową forumową twórczość naszego fana Żelaznego Kanclerza, trudno brać jego wypociny na poważnie ;) A co do nazwiska, to oczywiście masz rację. Tak na szybko: https://en.wikipedia.org/wiki/Rogier_van_der_Weyden Jakoś tak kilkaset lat przed powstaniem języka Afrikaans.

Przeprowadziliśmy z @DariusJacek test, dwie bitwy DM vs Midway. Wynik: 2:0 dla DM

I po co kłamać? No i widzisz, dlaczego trzeba te opisy bitew przez innych traktować z rezerwą. Gracze w swoich opowieściach dość luźno podchodzą do faktów. Miało być wzmocnienie OPL i sektorów, na urywku powtórki wzmocnienia nie ma, w opowieści jest 5 minut latania nad DM ze stratą 9 samolotów... no tego nie zobaczyliśmy, ale skoro "czerwonawy" wygląda tak jak powyżej, to możemy sobie wyobrazić, ile w rzeczywistości trwało to "5 minut"... Dopiero teraz jestem wolny, ale rozumiem, że ze względu na porę, test przekładamy na jutro?

OK, nie wiem o której dzisiaj będę, ale jak wejdę do gry to wyślę Ci wiadomość.

To może test? Weź sobie CV T8, ja wezmę DM, i zagramy kilka treningówek. Zobaczymy, jakie Twoje teorie mają przełożenie na praktykę.

Jest wystarczająca, aby obronić się przed każdym CV. Wystarczy na tym DM być w miarę kompetentnym.

Nie wiemy, jaki był, ani jak to wyglądało, bo jak to zwykle przy opisach takich sytuacji bywa, powtórki ani screenów nie dostaliśmy.

Może to nie kwestia OPL, tylko tamten gracz robił zrzuty i slingshoty, więc był odporny na ostrzał. Ta mechanika przede wszystkim jest do zmiany.

Around 4000€ in both WoWp and WoWs.

Bo przestrzega regulaminu forum.

Kupiłem sobie 5 kontenerów: Dzięki WG :)

Fajna ta dyskusja

O to chodziło, wszystko jasne, dzięki.

A w poprzedniej, lub za czasów RTS, mógł je zrobić w jakiś inny sposób?

Pewnie ktoś naruszył NDA i musiał skasować to, co napisał.

Jedną torpedą nie mogłeś zrobić dewasta. To była detonacja.

Tak, jest dozwolony.

A jak się ma jedynkę, to można dalej grać rankingówki? I co to ma wspólnego z Promocjami, Obniżkami i Ofertami? Info na temat kontenerów świątecznych: https://www.wows-gamer-blog.com/2019/11/santa-containers-2019.html?m=1

A dopiero co sam brałeś udział w nagonce na takiego gościa. Nikogo nie obrażał, niczyjej gry nie komentował - po prostu nie wiedział jak się zdobywa baretkę, a jego błędem było to, że się ośmielił w kulturalny sposób zapytać o to na forum.

Aloha! Ostatnim punktem programu zwiedzania Pearl Harbor jest wizyta na USS Missouri. Bardzo interesująca z wiadomych względów: okręt jest w WoWs, jest to jeden z czterech ostatnich pancerników USA, to na nim zakończyła się II Wojna Światowa. Zdjęcia niestety tylko z telefonu, więc jakość taka sobie. Po przyjeździe autobusu na parking przechodzi się do wejścia do muzeum, gdzie odwiedzających wita pomnik Admirała Nimitza: a następnie szpaler amerykańskich flag prowadzi prosto do okrętu: Jest on zbyt wielki żeby zmieścił się w kadrze, próbowałem zrobić panoramę, no ale telefonem słabo to wyszło: Widok na dziób oraz mostek i artylerię pomocniczą: Przed wejściem mały polski akcent: scena ze słynnego zdjęcia całującej się pary na Times Square, po ogłoszeniu kapitulacji Japonii, które zrobił urodzony w Tczewie Alfred Eisenstaedt: Po wejściu na okręt witają nas pracownicy muzeum, można skorzystać z usługi przewodnika, która jest darmowa, zostawia się jedynie napiwek wg uznania. Zwiedzanie zaczyna się od dziobu, gdzie można podziwiać 406-tki i zapoznać się z informacjami na ich temat: Później przechodzi się do chyba najbardziej interesującego miejsca, czyli na Surrender Deck - pokład, na którym przedstawiciele Japonii i Aliantów podpisali kończący II Wojnę Światową akt kapitulacji. Jest tablica pamiątkowa i sporo zdjęć: Na ścianie nadbudówki znajduje się bandera amerykańska, jak się okazuje, bardzo ciekawa: Jest to bandera, która znajdowała się na okręcie komodora Mattiew Perry'ego, który 92 lata wcześniej, w tym samym miejscu, na czele eskadry okrętów wymusił na Japończykach podpisanie układu handlowego, kończąc tym samym 250-letnią izolację tego kraju. Widać ją na tym zdjęciu: Inna ciekawa rzecz: obecny na pokładzie Generał Douglas MacArthur, przyjmujący w imieniu Aliantów kapitulację Japończyków, pochodził z rodziny komodora Perry. W WoWs na USS Missouri na tym pokładzie mamy stół, przy którym podpisano akt kapitulacji, w rzeczywistości go nie ma. Jest za to tabliczka w miejscu, w którym ten stół się znajdował: A oto i sam akt: W znajdującym się na pokładzie okrętu jest wiele pamiątek z tego wydarzenia, kilka z nich to obraz przedstawiający USS Missouri w towarzystwie USS Nicholas wpływające do Zatoki Tokijskiej: Zdjęcie amerykańskiej floty wpływającej do Zatoki Tokijskiej: Obraz przedstawiający triumfalną paradę amerykańskich samolotów nad USS Missouri po podpisaniu aktu kapitulacji: Ciekawa informacja od przewodnika: samoloty były w pełni uzbrojone, przenosiły kompletny zapas amunicji i bomb, i przypadku gdyby Japończycy planowali jakiś podstępny atak, miały rozkaz zrównać Tokio z ziemią. Pamiątkowy certyfikat wydany członkom załogi: Kamienie zabrane tamtego dnia na pamiątkę z wybrzeża Zatoki Tokijskiej przez jednego z marynarzy: I listy wysłane tamtego dnia z pokładu okrętu: W rogu Surrender Deck znajduje się kabina kapitana okrętu, nie można do niej wejść niestety: Po zejściu z Surrender Deck przechodzimy przez śródokręcie, skąd jest dobry widok na mostek: oraz na 127-ki artylerii pomocniczej: Przechodzimy do części rufowej, gdzie załoga mogła pograć w koszykówkę: i gdzie również znajduje się miejsce, w które uderzył samolot Zero pilotowany przez pilota - samobójcę, tzw. Kamikaze. Wydobyte z wraku samolotu ciało pilota pochowano w morzu: Na rufie możemy podziwiać trzecią wieżę artylerii głównej: oraz widok na Ford Island, gdzie znajdowało się opisywane wcześniej lotnisko: Stamtąd przechodzi się na śródokręcie, gdzie można zobaczyć współczesne, nowoczesne uzbrojenie okrętu, takie jak wyrzutnie rakiet Tomahawk: czy działko przeciwlotnicze systemu CIWS (Close In Weapons System) Phalanx: Potem zaczyna się zwiedzanie wnętrza okrętu. W mesie oficerskiej można zobaczyć model USS Missouri, jak też i model wcześniejszego okrętu (BB-11) noszącego tę nazwę: Jest też i model znanego z wojny amerykańsko-brytyjskiej USS Constitution, będącego najstarszym okrętem, który wciąż pływa: Jest też i godło stanu Missouri: Na ścianach wiszą zdjęcia przedstawiające okręt w walce: czy podczas ćwiczeń: Przewodnik powiedział, że pełna salwa z artylerii głównej powodowała taki wstrząs, że restartowały się komputery znajdujące się na pokładzie okrętu. Następnie możemy obejrzeć, jak wyglądały kabiny oficerskie: oraz koje załogi: Możemy zapoznać się z przykładowym planem dnia na okręcie: a także dokształcić się z podstaw nawigacji czy też specjalności w USN dzięki wiszącym na ścianach korytarzy planszom: Nie samą nauką załoga żyje, potrzebuje też rozrywek, więc na korytarzach znajduje się sporo takich stolików: Mesa dla załogi: a nawet jest i bar z przekąskami: Jest i biblioteka: a nawet kawiarenka internetowa: Na pokładzie znajduje się też w pełni wyposażony gabinet dentystyczny: W mesie bosmańskiej każdy z członków ma swój imienny kubek: Następnie możemy obejrzeć ogromną kuchnię: z wydzieloną piekarnią: oraz miejscem, gdzie piecze się amerykańskie pączki, czyli donuty :) Na pokładzie znajdowało się 60 Marines, których zadaniem była ochrona okrętu. Można zobaczyć ich kwatery oraz poświęconą im tablicę informacyjną: Jest też nieźle wyposażony warsztat: oraz centrum komputerowe, gdzie wg informacji na tabliczce powstał pierwszy w US Navy internet okrętowy: Można też zobaczyć salonik pierwszego oficera: Okręt posiada dość spore muzeum, nie sposób tutaj przedstawić wszystkich jego eksponatów. Kilka z nich to: niemiecka flaga powiewająca nad niemiecką ambasadą w Tokio. Po zajęciu miasta została trofeum wojennym amerykańskich żołnierzy: Wystawa poświęcona wojnie koreańskiej: Plakaty z II WŚ: Fragmenty zniszczonych w Pearl Harbor okrętów: Japoński miecz oficerski: Można też zapoznać się z etapami budowy okrętu. Tu jeden z rysunków technicznych: Są też mapy nawigacyjne, np. Pearl Harbor czy Zatoki Perskiej: Po wyjściu z muzeum ostatnim punktem zwiedzania okrętu jest mostek, czyli centrum dowodzenia i sterowania uzbrojeniem. Jest fotel kapitański: oraz cała masa urządzeń: Widok z mostku na przód okrętu oraz USS Arizona Memorial: i na lewo, gdzie można było zobaczyć odwiedzający Pearl Harbor żaglowiec chilijskiej marynarki wojennej: Przy zejściu z okrętu żegnają nas flagi z nim związane, od lewej: flaga US Marine Corps, stanu Missouri, Stanów Zjednoczonych Ameryki, stanu Hawaje oraz US Navy: Przy wyjściu z terenu muzeum znajduje się pomnik USS Oklahoma, niestety nie było czasu żeby go obejrzeć, zdążyłem tylko zrobić fotkę: i popędzany przez przewodnika pobiegłem do autobusu, gdzie wszyscy już z wkurzonymi minami na mnie czekali, bo ich ta wizyta znudziła, natomiast dla mnie 2 godziny na tym okręcie to o wiele za mało. Ale dobre i to :)

Ze strony internetowej muzeum: After determining that the ship could not be salvaged and was not a navigation risk, and would be left where she was, the Navy had to decide what to do with the men who perished on board. It was decided that the men would be considered buried at sea because it would be too difficult to remove them in a respectful manner.

Mnie też to właśnie zastanawiało, jak to jest, że przez już 78 lat ciągle tyle tego wydziela się do wody, i nic z tym nie robią. I ile tego jeszcze we wnętrzu wraku zostało? Bo to nie jest tak, że raz na kilka godzin pojawi się plamka; one pojawiają się non stop, a powietrze wręcz jest ciężkie od zapachu paliwa, tego musi być naprawdę sporo.

Dzięki, wrzucam dzisiaj drugą część z muzeum lotnictwa. Zdjęcia niestety gorszej jakości, bo padła mi bateria w aparacie, a zapasową miałem w torbie którą mi odebrano przed wejściem, więc niestety trzeba było fotografować telefonem. Z ciekawszych eksponatów w drugiej części muzeum mają tam śmigłowiec Marines CH-46 Sea Knight z charakterystycznymi dwoma śmigłami: Symbol wojny w Wietnamie, Bell UH-1 Iroquis: Ech, ta niezapomniana scena Bell AH-1 Cobra, pierwszy śmigłowiec szturmowy, następca Iroquis i poprzednik słynnego Apache: Kolejny uczestnik wojny w Wietnamie, myśliwiec F-5A Freedom Figter. Ten jest prezentowany z oznaczeniami Korei Południowej. W filmie Top Gun te samoloty występowały jako MiG-i :) Reszta kolekcji znajduje się w hangarze. Mamy tam słynną parę z wojny koreańskiej, czyli MiG-15 i F-86 Sabre: Na tym ostatnim zdjęciu widać też nos i kabinę bombowca strategicznego B-52 Stratofortress, uczestnika walk w Wietnamie czy w Zatoce Perskiej: Jeszcze jeden samolot z wojny wietnamskiej, myśliwsko-bombowy F-105 Thunderchief. Największy kiedykolwiek produkowany samolot tego typu: Myśliwiec US Navy, US Air Force i US Marine Corps, symbol zimnej wojny, podstawowy myśliwiec NATO F-4 Phantom: Debiutował w Wietnamie, był to główny samolot przewagi powietrznej sił USA. Jest i wielka trójka, nowsze samoloty które zastąpiły Phantoma, czyli myśliwiec pokładowy F-14 Tomcat (znany m.in. z filmu Top Gun): F-15 Eagle, wspaniały samolot. Podczas wojny w Iraku w 1991 roku, na 37 zestrzelonych irackich samolotów przez siły powietrzne USA 34 zestrzeliły te samoloty: No i F-16, będący na wyposażeniu m.in. polskich sił powietrznych (nie ta wersja oczywiście), bohater jednego z moich ulubionych filmów okresu nastoletniego, Iron Eagle: Izraelskie Kfiry w roli MiG-ów ;) Jest też naddźwiękowy bombowiec F-111: Wrak słynnego bombowca IIWŚ B-17 Flying Fortress: Równie słynny, znakomity samolot transportowy C-47 Skytrain: Pierwszy amerykański myśliwiec odrzutowy P-80 Shooting Star, tu w wersji szkolnej T-33. Samoloty te, opracowane tuż po wojnie, pozostają w służbie do dzisiaj: I główny samolot szkolny z czasów wojny, T-6 Texan. Praktycznie każdy amerykański pilot, zanim zaczął latać na samolotach bojowych, najpierw latał na Texanie. 500 takich maszyn zakupiła Wielka Brytania, służyły tam pod nazwą Harvard, szkolili się na nich również polscy piloci. W filmie Tora! Tora! Tora! samoloty te grały rolę japońskich Zero, z racji swojego nieco podobnego do nich wyglądu :) Dwie takie maszyny można zobaczyć w Polsce na różnych Air Show: Tyle z Muzeum Lotnictwa, następna relacja z premki T9, USS Missouri ;)

Pearl Harbor Aviation Museum, część pierwsza. Jako miłośnik lotnictwa w tym muzeum najchętniej spędziłbym dużo więcej czasu niż można było. Kolekcję samolotów mają dość imponującą, zarówno tych z czasów II Wojny Światowej, jak tych nowoczesnych, biorących udział we współczesnych wojnach. Ze względu na dużą ilość fotek zdecydowałem podzielić to na dwa posty; dzisiaj wrzucam te związane z WoWs, czyli z okresu IIWŚ. Muzeum to znajduje się na Ford Island, wyspie w centrum Pearl Harbor, na terenie dawnego lotniska. Jest to miejsce o bogatej historii, tutaj rozbiła się Amelia Earhart podczas pierwszej próby lotu dookoła świata, to tutaj nastąpił pierwszy atak podczas japońskiego nalotu. Lostnisko to widać w wielu scenach filmów takich jak Pearl Harbor czy Tora! Tora! Tora! Dojeżdża się tutaj autobusem z terenu głównego muzeum. Jako że jest to teren wojskowy, obowiązują specjalne zasady. Po drodze trzeba minąć security checkpoint, gdzie autobus jest sprawdzany przez żołnierzy, i bardzo ważna rzecz: chodząc po terenie muzeum można robić zdjęć do woli, ale pod żadnym pozorem nie wolno nic fotografować będąc w autobusie i gdy znajduje się on w ruchu. Szkoda, bo przez moment można było dostrzec nadbudówki dwóch lotniskowców, no ale nie mam ich zdjęć. Teren lotniska oraz dawna wieża kontroli lotów: Wbrew temu, co większość osób sobie pomyśli, ten biało-czerwony budynek to nie jest wieża kontroli, tylko wieża ciśnień, na szczycie której znajdował się zbiornik wody. Wieża kontroli znajduje się na białym budynku, tzw. Operations Building, skąd koordynowano obronę lotniczą podczas ataku. Ta biało-czerwona wieża w grudniu 1941 nie istniała, co nie przeszkodziło twórcom "Pearl Harbor" czy "Tora! Tora! Tora!" w umieszczeniu jej w filmie :) Muzeum znajduje się w historycznych hangarach. Zaraz po wejściu mamy hawajskie przywitanie: a następnie pierwszy eksponat: japoński myśliwiec Reisen, znany jako Zero lub Zeke: Prezentowany egzemplarz nie brał udziału w ataku, został wyprodukowany w 1942 przez firmę Nakajima, służył na Wyspach Salomona. Ze względu na odniesione uszkodzenia został porzucony w dżungli, przejęty przez Amerykanów, odrestaurowany - posiada amerykański silnik P&W R-1830, który był stosowany w wielu samolotach, m. in. myśliwcach Wildcat, torpedowcach Avenger czy bombowcach Liberator. Podstawowy, legendarny myśliwiec japońskiej marynarki. Dalej mamy scenkę przedstawiającą resztki myśliwca Zero, który brał udział w ataku, a następnie uszkodzony przymusowo lądował na wyspie Ni'ihau; wydarzenia te znane są pod nazwą Incydentu na Ni'ihau: https://pl.wikipedia.org/wiki/Incydent_na_Niʻihau W Wikipedii błędnie podpisano zdjęcie. Samolot widoczony na nim to nie jest rekonstrukcja samolotu Shigenoriego Nishikaichiego, tylko zupełnie inny egzemplarz, o którym pisałem powyżej. Następnie możemy zobaczyć pozostałości torpedowca Nakajima B5N Kate, który brał udział w ataku: oraz amerykański myśliwiec Curtiss P-40, które stacjonowały wówczas w bazie i brały udział w jej obronie. Na takich latają bohaterowie filmu "Pearl Harbor". Jest też mapka pokazująca, którędy przebiegał atak: Po tym mamy kolejny etap, czyli Rajd na Tokio Jamesa Doolittle'a i amerykański średni bombowiec B-25 Mitchell. Nie był to samolot przystosowany do operowania z lotniskowców, ale dzięki specjalnemu treningowi załogi i maksymalnemu zmniejszeniu wagi samolotu pilotom udało się wystartować i zbombardować Tokio. Zainteresowanym polecam film z 1944 roku "30 sekund nad Tokio". Wydarzenie to jest też przedstawione w filmach "Pearl Harbor" i nowym "Midway". Model lotniskowca Hornet, z którego B-25 startowały: Dalej mamy ekspozycję poświęconą najważniejszej bitwie na Pacyfiku, czyli Midway. Jest największy bohater tej bitwy, bombowiec SBD Dauntless: Bombowce tego typu zatopiły wszystkie 4 japońskie lotniskowce biorące udział w tej bitwie. Prezentowany egzemplarz nosi oznaczenia samolotu, na którym latał Richard Best, bohater wyświetlanego obecnie w kinach filmu "Midway". Nie jest to jednak jego samolot, został on wyprodukowany pół roku później. Kolejny uczestnik tej bitwy to Grumman F4F Wildcat: podstawowy myśliwiec pokładowy US Navy w tamtym okresie. Z innych ciekawych eksponatów mamy P-40 Warhawk w malowaniu American Volunteer Group, grupy pilotów walczącej w Chinach znanych jako Latające Tygrysy: W jednostce tej walczył polski pilot Witold Urbanowicz, dowódca słynnego Dywizjonu 303 w czasie Bitwy o Anglię. W WoWp można było mieć ten samolot z takim godłem, nie wiem jak jest teraz. Prezentowany egzemplarz brał udział w kręceniu filmu Tora! Tora! Tora! https://pl.wikipedia.org/wiki/Latające_Tygrysy Mamy też samolot Boeing N2S-3 Stearman, na którym - dokładnie na tym egzemplarzu - latał późniejszy prezydent USA George H. W. Bush: Kolejna wystawa to współczesne samoloty US Navy i nie tylko, ale to już w następnym poście :)